Dawniej, kiedy moja babcia jeszcze żyła, mówiła, że jak wyrzucimy jej najcenniejsze rzeczy to będzie nas straszyła, a w ogóle to będzie na zawsze duchem w tym mieszkaniu. Ona zawsze zajmowała mieszkania Poznań, różne, bo tak różnie jej się w życiu układało, ale w tym konkretnym spędziła najwięcej lat, najpierw jako dziecko, potem jako dorosła już kobieta z dużymi dziećmi. Ponieważ nie byli dobrze z mężem sytuowani to meble dostała od rodziny, każdy jak mówił, jakiś tam mebel miał niepotrzebny, potem przyszedł czas na wymianę mebli na meblościanki i wszyscy swoje stare oddali babci, bo ona chciała. Mieszkania Poznań, przez te meblościanki straciły duszę, za to mieszkanie babci zyskało, babcia miała zmysł artystycznych i potrafiła tą całą zbieraninę jakoś wykorzystać i przede wszystkim potrafiła to odświeżyć i przywrócić meblom dawny blask. Jej mieszkania Poznań, zwykle były biedne, ale zawsze przytulne i z klasą. Po latach okazało się, że to babcia była najmądrzejsza, że przyjmowała te wszystkie stare graty jak sądzili darczyńcy, a Ci którzy jej to oddali po latach żałowali, szczególnie, że babcia potrafiła z nich zrobić odpowiedni użytek, tak, że niektórzy nawet nie wiedzieli, że to konkretnie ich mebel.